گروهى از دشمنان دين اسلام يا مسلمانهائى كه بى اطلاع ميباشند اعتراض ميكنند: چرا امام حسن با معاويه صلح نمود و امام حسين با يزيد جنگ كرد گر چه اينگونه اعتراضات غير وارد جوابهاى فراوانى دارند، ولى ما بذكر دو جواب اكتفا مينمائيم:

1- گر چه پيامبران و چهارده معصوم عليهم السّلام از جهتى بشر معمولى بودند، ولى از جهاتى با مردم معمولى فرق داشتند. از جمله اينكه هر يك از آنان موظف بودند: طبق مأموريتى كه از طرف خدا به ايشان داده ميشد رفتار نمايند.

و كارهاى خدا هم چون و چرا ندارند. « زيرا قرآن در سوره، انبياء، آيه 23 راجع به اينموضوع ميفرمايد:

لا يُسْئَلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَ هُمْ يُسْئَلُونَ. يعنى خدا در مقابل كارهائى كه ميكند مسئول نيست. ولى بندگان مسئولند.» از جمله رواياتى كه وظائف دوازده امام عليهم السّلام را تعيين ميكند اين است كه در كتاب: علل الشرايع جلد يكم، باب- 135- از صادق آل محمّد روايت ميكند كه فرمود: جبرئيل صحيفه‏اى از آسمان براى پيغمبر اعظم اسلام آورد كه قبلا و بعدا خدا نظير آنرا نازل نكرده بود و آن صحيفه به مهرهائى از طلا ممهور بود. (در آن صحيفه وظائف امامان عليهم السّلام تعيين شده است. وظيفه امام حسن صلح با معاويه و وظيفه امام حسين پيكار با يزيد تعيين گرديده است. چون آن صحيفه طولانى است لذا لازم است طالبين به كتاب مزبور مراجعه فرمايند).

2- چون امام حسين ميدانست كه چه در مدينه بماند يا به نقاط ديگر دنيا برود يزيد قطعا او را خواهد كشت لذا متوجه عراق شد تا شايد يزيد در اين مدت از تصميم خود منصرف شود، و اگر منصرف نشود اتمام حجت بيشترى بر او شده باشد. از طرفى هم امام حسين از طرف خدا و رسول مأمور بود كه كه بعراق عزيمت نمايد. ولى يزيد و لشكرش هيچكدام از طرف خدا و رسول مأمور نبودند كه امام را شهيد نمايند. كما اينكه هيچ شخص قاتل و معصيت- كار از طرف خدا و رسول مأموريت نداشته و ندارد كسى را بقتل برساند يا معصيت نمايد. براى كسب اطلاعات كاملى راجع به سبب شهادت امام حسين بكتاب: مقتل الحسين، تأليف مرحوم: سيد عبد الرزاق مقرم مراجعه شود.

   تفسير آسان، ج‏1، ص: 431