در كافى از حضرت سيد الشهداء عليه السّلام روايت ميكند كه فرمود:

 «من قرء آية من كتاب اللَّه عز و جل فى صلاته قائما يكتب له بكل حرف مائة حسنة فاذا قرأها في غير صلاته كتب اللَّه له بكل حرف عشر حسنات و ان استمع القرآن كتب اللَّه له بكل حرف حسنة و ان ختم القرآن ليلا صلّت عليه الملائكة حتى يصبح و ان ختمه نهارا صلّت عليه الحفظة حتّى يمسى و كانت له دعوة مجابة و كان خيرا له ممّا بين السماء الى الارض، قلت هذا لمن قرء القرآن فمن لم يقرأ قال يا اخا بنى اسد ان اللَّه جواد ماجد كريم اذا قرء ما معه اعطاه اللَّه ذلك» 

  (هر كس آيه از كتاب خداى عز و جلّ در نمازش ايستاده بخواند براى او بهر حرفى صد حسنه نوشته شود و هر گاه در غير نماز بخواند براى او بهر حرفى ده حسنه نوشته شود و اگر قرآن را استماع كند براى او بهر حرفى يك حسنه نوشته شود و اگر قرآن را در شب ختم كند فرشتگان براى او طلب رحمت كنند تا صبح نمايد و اگر در روز ختم كند فرشتگان نگاهبان براى او طلب رحمت كنند تا شام نمايد و براى او دعاى مستجاب باشد. راوى گويد گفتم اين ثوابها براى كسى است كه قرائت قرآن نمايد، پس كسى كه نتواند بخواند؟ حضرت فرمود اى برادر بنى اسد خداوند جواد بزرگوار و كريم است هر گاه بخواند آنچه با اوست از قرآن «از حفظ دارد» خداوند اين ثوابها را باو عطا كند)

كتاب فضل القرآن باب ثواب قراءة القرآن‏

 أطيب البيان في تفسير القرآن، ج‏1، ص: 33